Yazı Atölyesi

Hüsnü Zan

Sevgili hüsnü zan, Yorgunsun değil mi? Epey zorladı seni sükût-u hayaller. Örselendin kendini bilmezlerin elinde, inadına dolu tarafından baktın bardağın. Nice imtihanlar verdin yaşama tutunmak adına, yitip gitmemek adına. Sen ki en çok yakışandın Müslümana… Öyle ya, Müslüman güzel bakmalıydı, olayları güzel yorumlamalıydı. Fahr-î Kâînât Efendimiz, "Hüsnü zannın fevkinde bir ibadetle Cenab-ı Allah`a ibadet olunmamıştır." buyurmuştu on dört asır evvel. Allah`a ve yarattıklarına hüsnü zan etmek elzemdi her durumda, olmazsa olmazdı. Ümitvar olmayı emretmişti dinin; Er-Rahman`a sığınırdın. O ki kullarında senin yansımanı, aksetmeni dilemişti; `aksini` değil. Zira senin aksin su-i zandı, bir kimse hakkında kötü düşünmekti, bir çeşit önyargıydı. Rabbin bunu men etmişti, "Ey iman edenler, Su-i zan etmekten kendinizi koruyun! Zannetmenin bazısı günahtır." buyurmuştu. İnsanın bir Müslüman kardeşini bilip bilmeden, şüphelerinden yola çıkarak itham etmesi –sadece fikir itibariyle de olsa- ne köt…

Metin Karabaşoğlu · 19 Ekim 2014