Dosya
Hepimiz ekrana bakıyoruz. Yüzümüzde ekrandan vuran sahte bir ışık var. O ışık sahte, çünkü yüzümüze yakışmıyor. Yüzümüze yakışan ışık içimizin aydınlığından yansıyandır. Ancak içi mamur olanın ışığı yüzüne vurur. İçini mamur edememiş bizler ekranların soğuk yüzlerinden yansıyan metalik parlaklıkla ısınmaya çalışıyoruz. Nafile! İnsanı ağartacak yine insandır, ekran değil. Yüzümüzü ışıtacak olanlar, yüzleri güneş gibi parlayan, içleri mamur insanların oluşturduğu muhitlerdir; o muhitleri aramalı ve bulmalıyız. Bunun için tez elden yapmamız gereken, ekranları karartıp, başımızı hayata kaldırıp, yüzümüzü insanlara çevirmektir.
Bu yazının tamamını okumak için abone olmanız gerekmektedir. Tüm yazılara erişmek için abonelik paketlerimizi inceleyebilirsiniz.
Abone Ol
Dosya
İlginç zamanlardan geçiyoruz. Her şey her an değişiyor, dönüşüyor. Teknolojik gelişmelere paralel olarak algıl...
Dosya
Yaz geldi, havalar ısındı; tatil mevsiminde binlerce vatandaşımız memleketlerine akın etmeye başladı. Dünyanın...
Dosya
Ah türküler, ne hikayeler barındırır sinelerinde. Acılar, umutlar, kahramanlıklar taşır özünde. Aşk ve irfan i...
